Van de week keek ik de film PAAZ. Er zat een scène in die bij mij bleef hangen. Niet omdat het zo’n prachtig filmisch moment was, maar omdat er ineens taal werd gegeven aan iets wat ik zelf al heel lang voel, zonder dat ik precies wist hoe ik het moest noemen. Iemand vroeg: “Wil…
Verliefdheid is niet dat zachte, veilige gevoel waar mensen het vaak over hebben. Het is geen rustig begin van iets moois dat zich netjes opbouwt. Het is eerder een toestand waarin je hele binnenwereld verschuift zonder dat je daar controle over hebt. Alsof iemand aan knoppen zit te draaien waar jij zelf niet eens van…
Ik denk dat een van de pijnlijkste vormen van rouw niet eens de rouw is waar de wereld taal voor heeft, maar juist die stille variant waarin niemand dood is gegaan en jij toch rondloopt alsof er iets in jou begraven moet worden, omdat iemand nog leeft, nog ademt, nog ergens op deze aarde een…
We doen het allemaal. We lopen rond met een brein dat de hele dag door een soort mini-documentaire inspreekt over de werkelijkheid. En dan denken we dat we goed kunnen invoelen. Maar vaak zijn we niet aan het invoelen. We zijn aan het invullen. En invullen is een stille saboteur. Niet omdat je soms ongelijk…
Je staat onder de douche. Of je vouwt de was. En ineens is die persoon er weer. Iemand van jaren geleden. Iemand die je pijn deed. Zonder waarschuwing zit je lichaam alweer in dat gesprek dat nooit afkwam. Je borst wordt zwaar, je kaken spannen, en in je hoofd ben je opnieuw aan het uitleggen,…
Triggers. Iedereen heeft ze, maar bijna niemand praat er echt eerlijk over. Omdat het vaak gênant voelt. Te heftig. Te veel. Of omdat we denken: kom op, stel je niet aan. Maar eerlijk? Ik word nog regelmatig getriggerd. En ik ga dan niet zitten in lotushouding om te reflecteren met een kop kamillethee. Nee. Ik…
We kennen het allemaal. Dat ene moment waarop je volledig uit je slof schiet over iets kleins. Iemand die je verkeerd begrijpt. Een gemiste deadline. Je partner die iets achteloos zegt. En ineens sta je in de fik. Niet omdat dat kleine ding nou zo’n ramp was. Maar omdat het iets in je triggert dat…
Iedereen heeft het erover: “Gewoon loslaten.” Maar even serieus. Hoe dan? Ik heb het geprobeerd. Honderd keer. Duizend keer. Ik heb mezelf toegesproken, me suf gedacht, lijstjes gemaakt met alle redenen waarom ik ‘verder moest’. Ik heb me rationeel overtuigd, boeken gelezen, podcasts geluisterd. En guess what? Geen enkele emotie trok zich daar iets van…